دینگ دانگ

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Wed, 16 Dec 2009 11:36:00 +0000

بورژوازی وقتي به دکتر مي رود که مریض شود پرولتاریا وقتی به دکتر مي رود که نتواند خودش را درمان کند

پ.ن: میگرن ، میگرن، میگرن. انگار این میگرن نمی خواد اجازه بده من از رسیدن رفقام تو تبعیدگاه مشترکمون لذت ببرم .شایدم برای حرف زدن های بی وقفس؟انگار اندازه ی چند قرن حرف نگفته داریم. تبعید گاه من بوی رفاقت گرفته.

پ.ن 1: تا حکم تجدید نظر محمد کمتر از ۲۰ روز مانده ...ما رفقای محمد که جان سالم به در بر دیم باید شرم کنیم سه ماه است که قرار بود کمپین بزنیم......اینجا بعضی از رفقا یا شدن شو من وشو زن یا از مزایای سوسیال می خورند ومی خوابند برای رفع تکلیف گا هی عکسی می زارند.....شرم کنیم ورسم رفاقت ....کمپین برای محمد پورعبدالله
http://sosmohammad.blogfa.com

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Sat, 12 Dec 2009 18:33:00 +0000

سایت اینترپل عکس و اسم کوروش مدرسی و چند تن دیگر از کمیته مرکزی حکمتیست ها رو به عنوان تروریست منتشر کرد!!!اینتر پل شده یار غار جنایتکارای اسلامی، جدا از هرگونه اختلاف سیاسی با این حزب، این حرکت را باید محکوم کرد. رد نوتیس، هشدار توقیف بین المللی نیست اما این خطر وجود داره. فرض کنید کسانی که کیس های پناهندگی این حزب را دارن در چه وضعیتی قرار می گیرند. مک کارتیسم بین المللی شاخ و دم نداره.ن

www.interpol.int

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Fri, 11 Dec 2009 10:25:00 +0000

در رابطه های تازه ام گاهي به شدت براي گريز از اين حس لعنتي بي تاريخي دوست دارم زخم های آن خانه های وطنی ام را روی پوست اين متن تازه بی تبار خنجر كشی كنم /در اين لحظات خوشبخت بي گذشته من حس خانه ی مجللی را دارم كه بی وسايل سوت وكور پرده ها يش راكشيده وديوارهايش لخت از هر قاب و عكسی از زندگانی كه گذشته بی قواره به چشم می زند

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Thu, 10 Dec 2009 23:31:00 +0000

من میگم آخر پاییز نزدیکه ،به برادر حسن بگیم پاشو جوجه ها رو باید بشمری کم کم

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Wed, 09 Dec 2009 12:48:00 +0000

چیز دیگری برای گفتن باقی نمانده،6 سال حبس برای محمد پور عبدالله

بعد از این همه انتظار... آی محمد

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Wed, 09 Dec 2009 11:06:00 +0000

این روزها جز خبرهایی که تا عمق وجودم را به آتش می کشد، دیگر خبری نیست...این روزها پوری و یوسف و مهدی و سهراب و هزران هزار دیگر را کم دارد... و ما همچون ناظران صحنه های درد، رنجی چنین بزرگ را به تماشا نشسته ایم و روزی هزار دریغ و آه را بر وجود بی حاصلمان روا می داریم. این روزها حتی مرور خاطرات هم لبخند به لبم نمیا ورد چرا که به هرکدامتان که فکر می کنم یا در دست دژخیمان اسیرید یا گوشه ای از جهان چون من درس تبعید میاموزید

برای محمد پور عبدالله و مهدی الله یاری به یاد روزهایی که این ترانه را در خانه با هم زمزمه می کردیم، به یاد روزهایی که برایم حالا شبیه خوابی ست که زود آن بیدار شده ام

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Tue, 08 Dec 2009 18:06:00 +0000

دست پخت بازجوهادر اوین

زن ستیزی قرون وسطایی

از دید بازجوهای عقب افتاده اوین، می توان زندانی را با تحمیل نشانه های زنانه تحقیر کرد. همچنان که با مجبور کردن زندانی به در آوردن صدای عرعر خر. برای این ساکنان قرون وسطایی جهان مدرن، زن کمتر از حیوان به حساب می آید و از همین روی زنانگی ترجمان حقارت است

تصاوير ليدر اصلي اغتشاشگر حامي موسوي در دانشگاه اميركبير با لباس زنانه

خبرگزاري فارس: او كه همانند زنان محجبه، مانتو به تن كرده و مقنعه و چادر به سر داشت و حتي يك كيف زنانه را نيز براي محكم كاري به دوش انداخته بود، در رسيدن به هدف خود ناكام ماند و توسط مامورين امنيتي دستگير شد.
http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8809171089

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Mon, 07 Dec 2009 00:04:00 +0000

چراغ می کشیو آفتاب می روید
ترانه : ایرج جنتی عطایی

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Fri, 04 Dec 2009 11:45:00 +0000

طی چند روز اخیر تعداد250 نسخه از تراکت مذکور در سطح شهر از جانب فعالین اتحاد مردمی بر علیه فاشیسم پخش گردید و نوع فعالیت همچنان تا روز پیروزی بر علیه دیکتاتوری فاشیستی حاکم بر ایران ادامه خواهد داشت.
متن تراکت پخش شده

اتحاد مردمي بر عليه فاشيسم
طی ماه های اخیر ، مبارزات سی ساله ی مردم ایران به نقطه ی عطف خود رسیده است. مردم نشان داده اند که راه احياي حقوق از دست رفته انسانی شان را در میدان مبارزه در خیابان ها مي جویند تا نشان دهند که این بار به هر قيمتی سد اختناق رژیم را در راه رسیدن به آزادي خواهند شکست، اما در این میان ، جریان های مختلف ، از مخالفین راست گرای نظام در خارج کشور گرفته تا اصلاح طلبانی که دستان آلوده به خون خویش را به سوی مردم دراز کرده اند، برای هدايت جنبش اعتراضی مردم به سوی منافع حقير خود به تکاپو افتاده اند، اما مبارزات مردم شدت گرفته و برخلاف ماهیت اصلاح طلبان و نیات مصالحه جویانه ی ایشان ، موجودیت جمهوري اسلامي را نشانه گرفته است به طوری که اصلاح طلبان رفته رفته از نقش رهبری به سوي مانعي بر سر راه مردم ظاهر می شوند
باید به رهبر دروغين شان گفت ننگي که از کشتار دهه ي شصت به جای مانده با رنگ پاک نمی شود
باید به ایشان گفت که مردم قهرمانانه در مقابل این سرکوب و اختناق فاشیستی ایستاده و تا روز پیروزی هرگز صحنه ی مبارزه را خالی نخواهند کرد.
از این رو ، ما دو هدف را مد نظر داريم :
1. رژيم حاضر نقابهای خود را کنار زده و ماهيت فاشیستي خود را آشکار ساخته است. آن که با زور حکومت کند با نيروي قهری مردم نیز از میان خواهد رفت.
2. جناح تصفیه شده ي درون نظام به سبب ماهیت خود، صلاحیت رهبری اين جنبش اعتراضی را ندارند. وقت آن رسیده است که مردم گامی از ایشان فراتر روند و صفوف انقلابیون و مصالحه جويان از هم جدا شود.
ما قصد داریم روز 16 آذر را به روز اعتراض برعليه رژِم فاشیستی جمهوری اسلامي تبدیل کنیم و از تمامی مردم می خواهیم در این روز به دانشجویان بپیوندند تا مشت هاي گره کرده مان را بر گرده ي فاشیسم فرود آوریم.

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Mon, 30 Nov 2009 17:24:00 +0000

تمام لحظه های دوری و هراس اینکه دیدار دوباره اتفاق نیفته
به چشمانت و سکوت های پیاپیت فکر می کنم.

تو از چشمای من خوندی که از این زندگی خستم
کنارت اونقدر آرومم که از مرگ هم نمی ترسم
تنم سرده ولی انگار تو دستای تو آتیشه
خودت پلکامو می بندی و این قصه تموم می شه
هنوزم می شه عاشق بود ، تو باشی کار سختی نیست

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Thu, 26 Nov 2009 11:42:00 +0000

بار ديگر تجربه سنديكا و سنديكاليسم نشان داد سرمايه داري در مقابل اتحاد مبارزه طبقه كارگر بسيار شكننده است اعتصاب سراسري توسط (kesk ve disk ve memur sen) كه با شركت بيش از دوميليون و نيم شركت كننده چرخ سرمايه در سرتاسر تركيه را متوقف كرد. مرگ بر سرمايه داري زنده بادسوسياليسم

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Tue, 24 Nov 2009 23:01:00 +0000

عشق همان ترانه ایست که تو زمزمه می کنی
آزادی همان آغوش رهایت است که حصار هارا در هم شکست

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Mon, 23 Nov 2009 23:50:00 +0000

"هردم از این باغ بری می رسد"

تصمیم داشتم مدتی این وبلاگ را به روز نکنم ، اما پاسخ عباس کیارستمی به نامه سرگشاده بهمن قبادی و تشابه دفاعیه ایشان با سخنان گهربار سرکار خانوم شاه ماهی آواز " گوگوش" و آقای صدا " ابی " مرا تشویق کرد که تکه ای ازسخنان هر سه هنرمند متعهد و مردمی را برایتان اینجا بگذارم تا " شما خود حدیث مفصل بخوانید از این مجمل"

من ترانه‌ی اجتماعی را دوست دارم و ترانه‌ی اجتماعی می‌خوانم، دوست ندارم ترانه‌ی سیاسی بخوانم چون ترانه‌ی سیاسی، ترانه‌ی تاریخ ‌روز دار است!!!

گوگوش ( مصاحبه در صدای آمریکا)

خواندن ترانه های معترض و سیاسی مد شده بود.

(منظور ایشان این است که ، اگر ایشان ترانه ای با مضمون سیاسی و اجتماعی خواندند پیرو همان مد بوده است.)

ابی (مصاحبه در صدای آمریکا)

اگر منظور از فیلم های اجتماعی ، فیلم های سیاسی است باید بگویم من از آن پرهیز می کنم. برای اینکه فیلم های سیاسی تاریخ مصرف مشخصی دارند.

پا سخ عباس کیارستمی در باره نامه بهمن قبادی به سام هدی، گزارشگر رادیو فردا در دبی

نامه بهمن قبادی به عباس کیارستمی خط روشنی ست میان هنرمند متعهد و هنرمند نان به نرخ روز خور.
متن نامه را در این لینک می توانید بخوانید:
http://www.radiofarda.com/content/backgrounderfullpage/1884776.html

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Thu, 19 Nov 2009 11:19:00 +0000

یک لحظه هایی هست که خوب نیست وحتی اسمش دیگر بد هم نیست .

تنها هیچ است . خالی ِ خالی ...

این وبلاگ دیگر به روز نمی شود

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Mon, 16 Nov 2009 16:22:00 +0000

تو نمی دانی
وقتی گلوله ها آواز می خوانند
قلب ها چگونه گل می دهند
مرگ چگونه می وزد ،
و السالوادر
چگونه گریه می کند

ایرج جنتی عطایی

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Wed, 11 Nov 2009 12:21:00 +0000

شب اعدام رفیقان گل و نور و صداست

این همه جوخه ، این همه دار, این همه مرگ, این همه عاشق خفته در خون
این همه زندان ، این همه درد ,این همه اشك ,نعره هایت كو خاك گلگون ؟
خاك گل مردگی و قحطی و آفت زدگی
وطن تعزیه در مرگ و مصیبت زدگی
شب یاران ، شب زندان ,شب ویرانی ماست
شب اعدام رفیقان گل و نور و صداست
ایرج جنتی عطایی

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Thu, 05 Nov 2009 12:51:00 +0000

ما مبارزه مسلحانه را تایید میکنیم

خسرو گل سرخی و دانشیان: ما مبارزه مسلحانه را تایید میکنیم.....
۳۶ سال بعد: برخورد وحشیانه نیروهای انتظامی با مردم غیر مسلح، ما را مجبور خواهد کرد که از این ۲ مبارز پند بگیریم

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Tue, 03 Nov 2009 20:27:00 +0000

کلمات ، آن قسمت نا نوشتهء زندگی من است . آن جاش که برای اولین بار « دوستت دارم » را شنیدم. آن جا که ترمینال شمارهء دو فرودگاه مهر آباد ، خبیصانه همه ما را از هم گرفت . هواپیما میان ابرها گم شد . آن جا که رفتیم . آن جا که نماندیم .
من با نوشتن تمرین نوشتن نمی کنم . می دانم هیچ گاه کتابی چاپ نخواهم کرد . می دانم نوشته هام ، دیگر ستون هیچ روزنامه ای را و صفحات هیچ مجله ای را پر نخواهد کرد . می دانم نویسنده شدن ، تنها یک رویای کودکانه بود و تمام . من با نوشتن زندگی می کنم ، خیال می بافم و از تو چه پنهان نفس می کشم آن وقت ها که بغض راه گلوم را می بندد و عصبانیت نفسم را بند می آورد .

. می نویسم برای آدم هایی که تحمل کردند سکوتم را ، بد خلقیم را ، بی حوصلگی های گاه و بی گاهم را . آدم هایی که صبح های بیهودگی ، توی دنیای واقعیم نبودند و آفریدم شان میان این همه کلمه ، روزمرگی .

شیوای نازنینم پرسیدی چرا می نویسم، از این همه است که می نویسم.

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Tue, 03 Nov 2009 15:51:00 +0000

این ماجرای احضاریه ها و دستگیری ها دیگه حال به هم زن شده، یعنی هنوز وقتش نشده اتاق های تفهیم اتهامو رو سرشون خراب کنیم؟

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Mon, 02 Nov 2009 14:29:00 +0000

می ترسم، مضطربم ، و با آن که می ترسم و مضطربم

. باز با تو تا آخرِ دنيا هستم

می آيم کنار گفتگويی ساده تمام روياهايت را بيدار می کنم و آهسته زير لب می گويم

برايت آب آورده ام، تشنه نيستی؟

)سید علی صالحی و ویرجینیا وولف، جهان پر از نشانی های آشناست(

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Sun, 01 Nov 2009 22:26:00 +0000

با تشکر از اینکه این مصاحبه را پذیرفتید
با توجه به بازگشایی دانشگاهها و بنا به شرایط کنونی جامعه و اعتراضاتی که به شکلی سراسری جامعه را درنوردیده است لازم دیدیم تا با فعالین چپ دانشجویی که در چند سال گذشته تجارب مهمی را از سر گذرانده اند گفتگویی داشته باشیم .
هدف از این گفتگو شناخت دقیق تر از این جنبش بواسطه ی فعالینی از آن است که تاکنون فرصت ارائه نظراتشان را در رابطه با نوع نگاهشان نسبت به گذشته و همچنین اینده این جنبش پیدا نکرده اند .

براین اساس از شما میخواهیم در ابتدا چگونگی شکل گیری و رشد جنبش چپ در دانشگاه را توضیح دهید . زمینه های شکل گیری و تقویت این جنبش را در چه میدانید .
برای جواب دادن به این سوال باید دقت کرد که همیشه تفکر چپ به عنوان اندیشه ای آزادیخواهانه در دانشگاه حضور داشته است. این خصوصیت هم مخصوص ایران نیست و با نگاهی به تشکل ها و جمعیت های مختلف در دانشگاههای اروپا، آمریکا و ژاپن و ... نیز ما را به این نتیجه می رساند که مارکسیسم در قرن گذشته و حاضر همواره حضور داشته باشد. اما در ایران چند مولفه است که حضور و نمود چپ را در دانشگاه را خاص می کند که لزوما به خود دانشگاه نیز مربوط نیست و اتفاقات اجتماعی و سیاسی است که تاریخ ایران آنرا از سر گذرانده است. یکی نقش گروهها و احزاب چپ در انقلاب 57 و پاکسازی های جمهوری اسلامی بعد از به شکست کشاندن این انقلاب است. در راس آنها اعدام های فله ای دهه شصت، خاوران ها و گورهای دسته جمعی و زندان های طولانی مدت از فعالین چپ است که تاثیر مستقیم در اثرگذاری گفتمان چپ در اجتماع و به تبع آن در دانشگاه است.
مولفه بعدی که آن هم به اوضاع سیاسی دهه شصت برمیگردد واقعه ای به اصطلاح "انقلاب فرهنگی" است که اسم رمز پاکسازی دانشگاه از دانشجویان و اساتید آزادیخواه و چپ و دگراندیش می باشد که نتیجه تاریخی – سیاسی آن ترورهای دگراندیشانی چون پوینده و مختاری توسط وزارت اطلاعات می باشد.
در همچین فضای سیاسی هیچ بحثی از چپ و تفکر مارکسیستی در دانشگاه مطرح نبوده و اگر هم بوده افراد اتمیزه و جداجدایی بودند که محدود به کتاب خواندن بودند. اما در همین فضا هم تضادهای اجتماعی و اقتصادی حضور داشته و پایه شکل گیری و رشد دوباره چپ در دانشگاه و اجتماع هستند. در واقع این گونه نیست که عده ای با هم فکر کنند که کاپیتال مارکس را بخوانند و تشکل چپ تشکیل دهند، در واقع عده ای تضادهای اقتصادی کاپیتالیسم و سرمایه داری ناقص ایران را می بینند و آلترناتیو رهایی از بند جمهوری اسلامی در مرحله اول و سرمایه داری را در مرحله بعد مارکسیسم می بینند.
البته پراتیک یک عده آدم مشخص در فضای زمانی و مکانی دانشگاههای ایران را نیز نباید از یاد برد و همین پراتیک نیز به رشد و صیقل خوردن نوع کار نیز منجر می شود.

اشاره کردید به اینکه تفکر چپ به عنوان اندیشه ای آزادیخواهانه همیشه در دانشگاه حضور داشته اما مولفه هایی که از آن به عنوان عوامل رشد و شکل گیری چپ در دانشگاهها نام بردید بیشتر مربوط به دهه 60 است در حالی که ما در اوائل دهه 80 با شکل گیری جریانات چپ بخصوص جریان چپ رادیکال به صورت علنی در دانشگاه مواجه هستیم . چرا شکل گیری این جنبش در اوئل دهه هشتاد اتفاق افتاد ؟
توضیح دادم که تا اواخر دهه شصت سرکوب ها و اعدام ها و زندان به قوت خود باقی بود. با سر کار آمدن دولت رفسنجانی، جمهوری اسلامی تصمیم بر این داشت که چهره ای ملایم تر و با تکیه بر شکل بندی زیرساخت های اقتصادی بتواند جمهوری اسلامی پس از جنگ را به نظامی متعارف تبدیل کند. در این سالها جنبش دانشجویی در راه ساخت خود و متشکل شدن گام برداشت. چپ در دهه هفتاد هم در دانشگاه حضور داشت که متاسفانه در انتخابات دو خرداد پشت سر اصلاحات صف بندی کرد. البته این چپ همواره این خصوصیت را دارد و اینقدر کوتاه بین و تو سری خور است که در انتخابات 88 هم باز اشتباه تاریخی خود را تکرار کرد و پشت موسوی و کروبی و ... که خود آنها دستهایشان به خون هزاران کمونیست و آزادیخواه ایران آلوده است، قایم شد. این چپ به همراه شخصیت های کتاب خوان خود در دانشگاه حضور داشتند.
اما این چپی که من از آن سخن می گویم و خود را با آن تداعی می کنم جریانی بود که در سالهای آینده با نام "چپ رادیکال" شناخته می شد. این چپ به چیزی جز انقلاب سوسیالیستی و دیکتاتوری پرولتاریا قناعت نمی کرد. جریانی از افراد به واقع کمونیست، تیزبین و شرافتمند در ابتدا تشکیل شد. چون من نیز از ابتدای شکل گیری این جریان با آن بودم می توانم به طور قطع به شما بگویم که این جریان یکی از موثرترین جریانات تاریخ چپ ایران می توان قلمداد کرد.
بهر حال برای ساخت و شکل گیری یک قطب در دانشگاه زمان لازم است. آن اتفاقات دهه شصت را کنار فروپاشی شوروی و منزوی شدن کمونیست های اردوگاهی بگذارید، می بینید که این زمان لازم است تا بتوان جبهه ای علیه استبداد و سرمایه تشکیل داد.

نظراتتان را در مورد اتفاقات 16 آذر 86 برایمان بازگو کنید. اگر چه تقریبا مدت زمان بسیاری از آن حادثه گذشته است ، اما بنا به اینکه در آن دوران و پس از آن حوادث ، که منجر به دستگیری تعداد بسیاری از دانشجویان شد ، تنها شاهد اظهار نظر از سوی شخصیت ها ، احزاب و سازمانها بودیم ،شما به عنوان یکی از فعالین این جنبش این اتفاقات را چگونه بازگو میکنید .چه عواملی باعث به وقوع پیوستن سرکوب 16 آذر 86 شد؟
من در جواب دادن به این سوال نمی خواهم این واقعه را بازگو کنم، میخواهم از نظر خودم توضیح بدهم که چرا این واقعه به وقوع پیوست. در واقع تشکل غیر اعلام شده و پراتیک بدون تشکل رسمی که از سال 81 کم و بیش در دانشگاه حضور داشت، بدون هیچ پشتوانه فکری و تجربی از گذشته خود عمل می کرد. این شاید یک ضعف باشد. باید هر عملی را تجربه می کردیم و نتایج خوب و بد آنرا می سنجیدیم.
مولفه دیگر در دستگیری ها ماجراجویی ها و کارهای بدون فکر عده ای در این بین بود که شاید نبود تشکیلات از پایین به بالا باعث می شد که یک جمع برای عملکرد یک فرد ضربه بخورند. جمهوری اسلامی یک نظام سر تا پا توحش و زندان و شکنجه است، این توحش فقط شامل حال چپ ها یا راست ها هم نمی شود. از هر سمتی که احساس خطر کند با تمام قوا به کوبیدن آن می پردازد.
موضوع بعدی که از نظر من مخرب ترین آن بود تعلق حزبی چند تن از فعالین دانشجویی به احزابی بود که کمترین توانایی در اداره کردن خود نیز ندارند. حزب و کار حزبی همیشه در تاریخ چپ دنیا موضوع بحث بوده و هست. من منتقد کار حزبی به طور عام نیستم و خودم را لنینیست می دانم اما بحث اینجاست که باید فعالین چپ با یک حزب چپ و حزب طبقه کارگر در ارتباط باشد نه یک حزبی که تنها و تنها پروپاگانداست. حزب طبقه کارگر فقط به حرف نیست و این طور نمی شود که من به تشکیلات خانوادگی و جمع دوستان خودم بگویم حزب طبقه کارگر و از فردای آن روز این ترم به پیشانی جمع دوستانم بخورد. البته هر کسی آزاد است که با هر حزبی که می خواهد در ارتباط باشد و خود را با آن تداعی کند و ضمنا در یک منطقه خاص مثل دانشگاه یا محل کارش کار سیاسی یا صنفی خود را ادامه دهد اما باز به دلیل نبودن یک تشکیلات قوی دانشجویی این تحزب اگر بشود نامش را تحزب گذاشت، چپ را در دانشگاه و در مقابل توحش حاکمیت ضربه خور کرده بود.
نکته بعدی جنگ روانی وزارت اطلاعات از همین داستان برای ضربه زدن به کل جریان چپ رادیکال بود. نقش مخرب این احزاب پفکی اینجاست که خودنمایی می کند. یکی حنجره اش را پاره می کرد که دانشجویان داب متعلق به ما هستند، آن یکی هم سینه چاک می کرد که دانشجویان داب اعضای فلان حزب هستند و بگیرید و ببندیدشان. متاسفانه این جنگ روانی و اطلاعاتی خیلی بیشتر در سرکوب موثر بود که بتوان تصور کرد.

پس از سرکوب 16 اذر بسیاری بر این عقیده بودند که این جنبش دیگر توان متشکل کردن دانشجویان را در سطح دانشگاه نخواهد داشت . یا به شکل دیگر از سوی برخی اعلام شد که این جنبش با شکست مواجه شده است . شما در این مورد چه فکر میکنید.

من پیشگو نیستم که بگویم یا تشکل چپ دیگری بعد از ما در دانشگاه شکل می گیرد یا نه، اما نباید این نکته را از یاد برد که این دستگیری ها و بعد از آن دادگاهها ضربه بزرگی به دانشگاه و چپ دانشجویی بود اما تجاربی هم برای فعالین داشت که در مراحل بعدی مبارزه مطمئنا موثر خواهد بود. با توجه به اوضاع پرتلاطم سیاسی ایران احتمال قدرت گیری چپ ها کم نیست و با دست در دست گذاشتن فعالین دانشجویی و کارگری و زنان مطمئنا می توان جبهه ای مترقی بر علیه حاکمیت موجود شکل داد.

تشکلهایی دانشجویی دیگری با دیدگاه چپ در دانشگاه فعالیت میکردند و با آنکه به علنیت "چپ رادیکال" نبودند اما فعالیت کم و بیش را پیش می برند. نظر شما در مورد فعالیت های این گروهها چیست ؟ اگر نقد یا نقاط مثبتی در فعالیت این گروهها می بینید بیان کنید ؟
به نظر من در یک چهارچوب مشخص که ما در آن فعالیت می کردیم جایی برای فعالیت مخفی وجود نداشت، و باید با تعین چپ و با علنیت به جنگ حاکمیت وحشی از یک سو و دیگر تفکرات راست می رفتیم. نمی شود پشت دیوار قایم شد و مشت را به صورت حریف زد. مطمئن باشید در آن گروهها هم نقاط ضعف و قوتی وجود دارد که نمیشود از آنها چشم پوشی کرد و نمی توان فقط با این حرف که آنها علنی کار نمی کنند بگوییم که انها هیچ کاری انجام نمی دهند. اما در حال حاضر نمی توان به یک روزنامه اینترنتی یا یک شب نامه بسنده کرد و یک شبکه با چهره های علنی نیاز است که بتواند منسجم مبارزه را برنامه ریزی کند و آنرا به پیش ببرد. البته این نکته هم قابل ذکر است که من به شخصه تصویر درستی از این رفقا و سبک کارشان ندارم و نمی دانم که وجه مشخصه آنها دقیقا با چپ رادیکال چیست، شاید یک حس رقابت بچه گانه باشه و شاید هم حرفی برای گفتن داشته باشند. من قضاوت خاص و دقیقی نمی توانم داشته باشم.

با توجه به این که حوادث در ایران با سرعت به پیش میرود ، آیا در حال حاضر شما به نقش چپ در جامعه می توانید امید ببندید و آیا برای پیشبرد این تفکر در این اوضاع تلاش می کنید؟ آیا دانشجویان چپ دانشگاه می توانند باز هم در این تحولات نقش بازی کنند؟

جواب من به این سوال قطعا مثبت است. توضیح دادم که گفتمان چپ همواره در اجتماع حضور دارد، چون این کشور مراکز تولیدی و کارگر و سرمایه دار و کارفرما دارد. در این تظاهرات و تجمعات اعتصاب پزشکان و پرستاران و کارگران یکی از بزرگترین بیمارستان یکی از وقایع بزرگ بود. می توان در مراکز کارگری تجمعاتی برای استیناف حقوق صنفی و سیاسی را تشکیل داد، مسلما تنها اوضاع سیاسی پرتلاطم هم نیست که این وسط نقش بازی می کند. از این به بعد اوضاع اقتصادی ایران شاهد رکود شدید و تورم بی سابقه در قیمت ها شاهد هستیم. و این یعنی فشار بر گرده طبقه کارگر. جمهوری اسلامی نشان داده است که هر چه کمر را بیشتر خم کنی بهتر سواری می گیرد و کارگران ایران نباید در مقابل این فشار ساکت بمانند. و دانشگاه و دانشجویان نیز در دفع کردن این فشار می توانند موثر باشند، شعار اتحاد کارگران و دانشجویان یکی از کلیدی ترین شعارهایی بود که چپ در چند سال گذشته به دانشگاه آورد و آنرا به سطح جامعه پرتاب کرد که نتیجه طبقاتی مهمی را در بر دارد. من خوشبین هستم که چپ اجتماع نیز بتواند در این اوضاع نقش مهمی را در پیشبرد خواست طبقاتی خود داشته باشد.

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Tue, 27 Oct 2009 00:27:00 +0000

همه چیز تمام شد! ما که می خواستیم جهان را تغییر دهیم خود تغییر کردیم!

چارتاق پنجره را می گشایم ، قلبم وبغضم را به تو می بخشم که

تنها دلیل لبخندم هستی .

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Mon, 26 Oct 2009 12:19:00 +0000

من دلم نويد روزهاي خوب مي دهد . روزهاي بهتر از اين روزها ، بهتر از تمامي این سال ها . كسي چه مي داند . شايد اين بار پيروزي ما ، بي خاوران و بي تبعید باشد

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Wed, 21 Oct 2009 11:00:00 +0000

راه بازگشت به خانه نداشتم. قطعاً خانواده ام مرا مي كشتند. در تهران آواره و سرگردان ماندم. جايي نداشتم. غذايي نداشتم. دختري 14ساله و حيران و سرگردان بودم. من فرزندم را كشتم چون سرنوشتي بهتر از من در انتظارش نبود. هيچ كدام از كساني كه در جلسه محاكمه من نش...سته اند نمي دانند تحمل سرماي زير صفر دي ماه آن هم نيمه شب و بدون لباس كافي يعني چه. مجبور بودم به خاطر يك لقمه نان تن به خواسته كثيف كساني بدهم كه به من به چشم يك حيوان نگاه مي كردند.من را به خانه مي بردند، مشروب میخوراندند و مورد آزار قرار مي دادند. چرا فرزند من بايد زنده مي ماند؛فرزند مردي معتاد وزني ولگرد، آيا اوروزهايي بهتر از روزهاي زندگي من مي داشت؟

سهیلا قدیری و 4 تن دیگر اعدام شدند، به صفر انگوتی یک ماه مهلت داده شد

کمیته گزارشگران حقوق بشر - سهیلا قدیری که به اتهام قتل فرزند 5 روزه‌اش به اعدام محکوم شده بود، بامداد امروز، چهارشنبه 29 مهرماه در زندان اوین اعدام شد. همچنین 4 مرد دیگر به همراه این متهم، به دار آویخته شدند. لازم به ذکر است به صفر انگوتی نوجوان محکوم به اعدام با تلاش قاضی جابری یک ماه مهلت داده شد و وی اعدام نگردید.

مینا جعفری وکیل سهیلا قدیری در لايحه تجديدنظرخواهی خود، به اينكه سهيلا پس از زايمان دچار سايكوز يا همان جنون پس از زايمان شده بود اشاره نمود اما متاسفانه پزشكی قانوني كشور سلامت عقل سهيلا راتاييد نمود. این در حالی است كه همه در زندان به عدم سلامت عقلی وی اذعان داشتند. همچنین پس از تلاش‌های فراوان جهت شناسایی و جلب رضایت پدر نوزاد مقتول، پدر طفل اظهار نمود خيلی دنبال سهيلا بوده اما نمي دانسته بايد چكار كند و مايل است هركاری برای نجات جان سهيلا بكند. مینا جعفری اضافه می‌نماید:‌" در نهايت براي توقف حكم مجبور به تقديم دادخواست رابطه زوجيت در دادگاه خانواده شديم كه مورد پذيرش قاضي قرار گرفت و اكنون نيز پرونده اثبات نسب وی مطرح شده و درحال رسيدگی است."

با توجه به حق ولی دم که مربوط به جنبه خصوصی جرم می‌باشد و گذشت وی و صرف‌نظر نمودن از قصاص، دادستان بازهم تقاضای قصاص نمود و مشخص نیست بر اساس کدام ماده قانونی حکم اعدام سهیلا قدیری صادر گشت.

sheida_reporter@yahoo.com (شیدا جهان‌بین "ترانه آزادی") — Wed, 21 Oct 2009 00:01:00 +0000

این تصاویریعنی جنبش دانشجویی چپ در هر جای جهان زنده و پویاست
بچه ها خسته نباشید
\